Morfologia- krew pobrana na EDTA lub heparynę - podczas pobierania próbki zaleca się usunąć pierwsze 0,5 ml krwi, gdyż w niej znajduje się podwyższona koncentracja czynników krzepnięcia - krew należy pobierać tak, aby spływała po ściance probówki, przy wolniejszym wypływie krwi próbkę należy od czasu do czasu mieszać - należy uważać na ilość pobieranego materiału (pobranie mniejszej ilości jest mniej problematyczne niż zbyt dużej) - po skończeniu pobierania materiału probówkę należy delikatnie mieszać - jeśli podejrzewa się występowanie koagulopatii należy sporządzić rozmaz krwi - w zimie zabezpieczyć przed mrozem, latem ewentualnie chłodzić Badanie poziomu glukozy i mleczanów- glukoza: tylko z krwi pobranej na fluorek sodu lub surowicy - mleczany: tylko z krwi pobranej na fluorek sodu lub szczawian sodu Parametry krzepnięcia- badanie na bazie osocza pobranego na cytrynian sodu, w którym proporcje pobranej krwi do cytrynianu wynoszą 1:10; odwirowanie elementów morfotycznych powinno nastąpić w lecznicy - podczas napełniania probówki należy dokładnie zwrócić uwagę na ilość pobranego materiału (zaznaczenie na probówce) Mikrobiologia- ważne jest możliwie najczystsze pobranie próbki, aby uniknąć zanieczyszczenia fizjologiczną florą bakteryjną - ochrona drobnoustrojów podczas transportu - wymaz z podłożem transportowym dla bakteriologii i mykologii bez podłoża dla wirusologii - mocz Uricult, sterylne probówki, wymazówki z podłożem transportowym - dermatofity worek papierowy, folia aluminiowa - kał specjalne probówki, u ptaków wymazówki do kloaki - Chlamydia spp. specjalne podłoże transportowe HistologiaWysyłając fragmenty tkanek do badania patologicznego należy zwrócić uwagę na następujące punkty: - pobranie typowej zmiany wolnej od artefaktów w odpowiedniej wielkości (średnica>0,5 cm) - natychmiastowe utrwalenie (4-10 % formalina) - sporządzenie wstępnego sprawozdania z pytaniami i obrazem klinicznym - wysyłanie próbki w odpowiednim naczyniu (można je u nas bezpłatnie zamówić) Dokładniejsze objaśnienia:Jako próbkę należy pobrać reprezentatywny fragment tkanki bez artefaktów wynikających z preparatyki (np. rozerwania, zmiażdżenia, elektrokoagulacja). Średnica pobranej próbki nie powinna być niższa niż 0,5 cm. Wyjątkiem są te próbki, które ze względów technicznych nie mogą być inaczej pobrane (np. endoskopowo pobrana biopsja żołądka). Przy ustalaniu wielkości próbki należy mieć na uwadzę fakt, że zbyt mała próbka bardzo często daje niewiele informacji, z kolei zbyt duże fragmenty tkanek nie mogą zostać dobrze utrwalone. Pożądana długość krawędzi pobranej próbki wynosi 1 cm, przy czym może się ona zmieniać w zależności od badanej zmiany, lokalizacji czy stawianych pytań. W przypadku niewielkich zmian, powinne one być zlokalizowane centralnie i przy ich przycinaniu należy uważac, aby ich nie przeciąć. W wątpliwych przypadkach należy pobrać więcej próbek. Biopsje skóry:W przypadku próbek skóry należy nadesłać bioptaty o średnicy min. 0,5 cm zawierające wszystkie warstwy skóry. Wybrać powinno się pierwotne zmiany z różnych lokalizacji. Bioptat należy pobrać z takich miejsc, które nie zostały wcześniej poddane żadnym zabiegom wstępnym (pobieranie zeskrobin, golenie). W informacjach wstępnych należy podać wszystkie te informacje, które mogą być istotne dla postawienia diagnozy. Zachęcamy do wypełniania naszego formularza zlecenia badania patologicznego, które jest zorientowane przede wszystkim na diagnostykę skóry oraz nowotworów, ale jednocześnie oferuje miejsce dla wpisania dodatkowych informacji. Cytologia:W tym przypadku próbki są najczęściej pobierane jako odcisk, zeskrobiny lub punkcja (np. płyn mózgowo rdzeniowy). Najczęstszą metodą jest jednak biopsja cienkoigłowa. Wykorzystuje się tu strzykawkę z igłą (G22-G27). Wytwarzając w strzykawce podciśnienie przebija się w wielu miejscach i kierunkach tkankę. Po pobraniu podciśnienie należy usunąć, tak aby nie dopuścić do przechodzenia materiału z igły do strzykawki. Na koniec pozyskany materiały jest nanoszony na szkiełko podstawowe przez wytwarzanie nadciśnienia. Drugim szkiełkiem podstawowym, ustawionym prostopadle do pierwszego, materiał jest rozprowadzany na pierwszym szkiełku. W przypadku materiału płynnego jest on rozprowadzany podobnie jak w przypadku rozmazu krwi. Do badań cytologicznych punktatów, wydzielin czy innych płynów pobrany materiał jest wirowany przez 5 min przy 1500 obr/min. Supernatant jest zlewany, a z odwirowanego materiału robi się rozmaz, jak w przypadku krwi, a następnie suszy na powietrzu. Jeśli punktaty mają być wysyłane bezpośrednio, wówczas należy je pobrać do probówek zawierających EDTA. Do badań cytologicznych pochwy wymazówkę (szczoteczka cyto-brush) należy „rozwałkować“ na szkiełku podstawowym, a nie wykonywać rozmaz. Wszystkie rozmazy wysyłać należy po uprzednim wysuszeniu na powietrzu. Nie należy ich jednak utrwalać, ani barwić. Najważniejsze jest wykonanie cienkiego rozmazu, utworzonego przez jedną warstwę komórek (monolayer). Grube rozmazy są najczęstszą przyczyną ograniczenia jakości, a czasami nawet braku możliwości oceny. Reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR)- w przypadku wymazów nie stosować podłoży transportowych! - wykorzystanie szczoteczek cyto-brush umożliwia pobranie większej ilości komórek do analizy; podstawa wymazów dla chorób dziedzicznych - dla każdego badania genetycznego nadaje się również próbka krwi pobranej na EDTA Status immunologiczny- próbki pobrane na EDTA nie powinny być starsze niż 24-48 h! TransportJak zapakować?- w opakowaniu, które zabezpieczy próbkę przed wstrząsami, obciążeniami, tak aby nie doszło do uwolnienia zawartości probówki - potrzebna jest probówka oraz opakowanie do wysyłki - przesyłka (próbki plus opakowanie do wysyłki) musi umieć sprostać próbie upadkowej Pakowanie w szczegółachMateriały płynne:- naczynie z próbką musi być szczelne, może mieścić zawartość maksymalnie 500ml/mg - opakowanie wysyłkowe również musi być szczelne; musi również zawierać materiał absorbujący, który będzie w stanie wchłonąć całą objętość próbki - opakowanie zewnętrzne: max. 4 l Materiały stałe:- naczynie z próbką: szczelne. max. 500 ml - opakowanie wysyłkowe: szczelne, przy pakowaniu większej liczby materiałów stałych do jednego opakowania wysyłkowego należy unikać ich wzajemnego kontaktu - opakowanie zewnętrzne: max. 4 kg Co się stanie, jeśli się coś wydarzy? Nadawca jest odpowiedzialny za zawartość przesyłki. |